Televisieopnamen voor AVRO, in theater ‘t Spant, Bussum (NL)

Als songwriter? Ja, als songwriter!

Ik kwam er namelijk achter dat hij de volgende composities (mede) op zijn naam heeft staan:

Don’t I Know You?

appears on:

• Tennyson Stephens / Phil Upchurch – Upchurch/Tennyson (1975)
• Stanley B – All for Love (2002) feat. Anita Pointer
• Various Artists – Broken Soul (2004)

Chocolate City – written by Curtis Mayfield, Gary Thompson, Henry Gibson, Keni Burke, Quinton Joseph, Rich Tufo

appears on: Mavis Staples – A Piece Of The Action (1977)

Got 2 Survive – written by Stanley B & Master Henry Gibson

appears on: Stanley B – All for Love (2002) feat. Kenya Hathaway

Master Henry Gibson zou, volgens eigen zeggen, op zo’n 1000 albums hebben meegespeeld. Dat zou heel goed kunnen, maar ik heb ze niet alle 1000 gevonden in een zoektocht op vooral Discogs en AllMusic. Slechts een kleine 100.

Medemuzikant Zak Keith gaat wel van het genoemde aantal uit want hij was vol ontzag toen Gibson hem in zijn woonkamer in Stockholm twee enorme stapels platen – allebei ongeveer 1 meter hoog –  liet zien, waar hij allemaal op had gespeeld.

Op de volgende albums heeft hij in ieder geval, aantoonbaar, meegespeeld (het jaartal is het jaar van publicatie):

1966:

• Oscar Peterson – Soul Español

1967:

• Odell Brown And The Organ-izers ‎– Mellow Yellow
• Philip Cohran and the Artistic Heritage Ensemble – On the Beach
• Odell Brown (& The Organizers) – Ducky

1968:

• Philip Cohran and the Artistic Heritage Ensemble – The Spanish Suite
• Philip Cohran and the Artistic Heritage Ensemble – The Malcolm X Memorial (A Tribute in Music)
• Philip Cohran and the Artistic Heritage Ensemble – Armageddon

1970:

• Donny Hathaway – Everything Is Everything
• Odell Brown – Free Delivery
• The SCLC Operation Breadbasket Orchestra And Choir ‎– On The Case
• The Impressions – Check Out Your Mind
• Curtis Mayfield – Curtis

1971:

• Ramsey Lewis – Back to the Roots
• Curtis Mayfield – Curtis/Live!
• Curtis Mayfield – Roots
• The New Rotary Connection  – Hey Love

1972:

• Impressions ‎– Times Have Changed
• Eddie Harris – Instant Death
• The Ice Man’s Band – Introducing The Ice Man’s Band
• Curtis Mayfield – Superfly [motion picture soundtrack]
• Various artists ‎– Newport In New York ’72 – The Soul Sessions, Vol. 6, a.k.a. The Best Of Newport In New York ’72 Volume 3

1973:

• Clarence Wheeler – The New Chicago Blues
• Curtis Mayfield ‎– Curtis In Chicago

1974:

• Curtis Mayfield ‎– Got To Find A Way
• Norman Feels ‎– Where Or When

1975:

• Oscar Brown Jr. – Fresh
• Leroy Hutson – Hutson
• Curtis Mayfield – There’s No Place Like America Today
• Leroy Hutson – Hutson II
• Curtis Mayfield ‎– Give, Get, Take And Have
• Ebony Rhythm Funk Campaign – Watchin’ You, Watchin’ Me
• Ben Sidran – Free in America
• Natalie Cole – Natalie
• Aretha Franklin – Sparkle
• The Staple Singers / The Staples – Pass It On
• Ebony Rhythm Funk Campaign – Watchin’ You, Watchin’ Me
• Tyrone Davis – Love & Touch

1977:

• Walter Jackson – I Want to Come Back as a Song
• Curtis Mayfield – Short Eyes
• Curtis Mayfield – Never Say You Can’t Survive
• Loleatta Holloway – Loleatta
• Houston Person ‎– Harmony

1978:

• Lemuria – Lemuria
• Walter Jackson – Good to See You
• Phil Upchurch – Phil Upchurch
• Aretha Franklin – Almighty Fire
• Leroy Hutson – Closer to the Source
• Tyrone Davis – I Can’t Go on This Way

1979:

• Nohelani Cypriano ‎– Nohelani
• Ira Nepus ‎– Trombone Feeling
• Babadu – Babadu!
• Brenda Russell – Brenda Russell
• Minnie Riperton – Minnie
• Paulette McWilliams – Never Been Here Before

1980:

• Phase 7 ‎– Playtime
• Linda Clifford & Curtis Mayfield – The Right Combination

1981:

• Ramsey Lewis – Three Piece Suite
• The Hi-Five  ‎– The Other Side Of Us
• Mix Plate – Mix Plate

1985:

• Curtis Mayfield – We Come in Peace With a Message of Love

1987:

• Curtis Mayfield – Live at Montreux
• Curtis Mayfield – Live in Europe

1994:

• Curtis Mayfield – Live in New York City

1995:

• Nohelani Cypriano – Nohelani – Around Again

1999:

• Bob DeVos – Breaking the Ice

2001:

• Jazz Soul Seven – Impressions of Curtis Mayfield
• Eric ́s Bluesband (Ebb) – Take One

2002:

• Stanley B – All for Love
• Big Walker – Still Dream Walking

 

Tijdens zij Hawaiiaanse periode heeft hij ook opgetreden en opgenomen met Baruti, oftewel Osayande Baruti.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Bij de volgende albums is het waarschijnlijk dat hij er op mee heeft gespeeld, maar kan dat niet worden aangetoond omdat de namen van de muzikanten niet vermeld zijn:

1966:

• Odell Brown & The Organ-izers ‎– Raising The Roof

1967:

• Kenny Burrell – Ode To 52nd Street

1973:

• Curtis Mayfield ‎– Back To The World

1974:

• Curtis Mayfield ‎– Sweet Exorcist
• The Chi-Lites ‎– Toby

1978:

• Curtis Mayfield – Do It All Night

1979:

• Curtis Mayfield ‎– Heartbeat

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

En tot slot een lijst van albums waarop hij mogelijk heeft meegespeeld, gebaseerd op onderstaande informatie uit externe bronnen:

In 1966 I was getting hired to work on albums by Stan Getz, Ramsey Lewis, Jackie Wilson, Oscar Peterson, Aretha Franklin – He cut hundreds of sessions, including some early jazz dates with the likes of Sonny Stitt and Ahmad Jamal. – From ’68 to ’70 I was working at Brunswick Studios, recording with the Chi-Lites, Kenny Burrell, Oscar Brown Jr., Gene Chandler

Maar ook hier geldt weer voor dat de namen van de muzikanten niet vermeld zijn:

1966:

• Stan Getz – Stan Getz In Concert
• Jackie Wilson – Soul Galore
• Aretha Franklin – Soul Sister

1967:

• Ramsey Lewis ‎– Goin’ Latin
• Jackie Wilson – Higher And Higher
• Aretha Franklin – Take It Like You Give It

1968:

• Jackie Wilson – I Get The Sweetest Feeling  

1969:

• Ahmad Jamal – Ahmad Jamal at the Top: Poinciana Revisited
• Odell Brown ‎– Odell Brown Plays Otis Redding
• Chi-lites – Give It Away

1970:

• Chi-lites – I Like Your Lovin’
• Gene Chandler – The Gene Chandler Situation  

1971:

• Kool & The Gang – Live At P.J.’S  
• Chi-lites – (For God’s Sake) Give More Power To The People

1973:

• The Chi-Lites ‎– Chi-Lites
• The Chi-Lites ‎– A Letter To Myself

1974:

• Odell Brown ‎– Odell Brown

1975:

• The Staple Singers ‎– Let’s Do It Again

1977:

• Mavis Staples- A Piece of the Action

 

Een selectie van Youtube-filmpjes:

Superfly: https://www.youtube.com/watch?v=hVVJMIs6wHk

We The People Who Are Darker Than Blue: https://www.youtube.com/watch?v=Xjg-BBTnvFs

Parkpop Den Haag 28 juni 1987: https://www.youtube.com/watch?v=yzsCP5QfcdU

Parkpop Den Haag 1987 (2): https://www.youtube.com/watch?v=O8-XTiw76c8

Live at Montreux 18 juli 1987: https://youtu.be/zGOeH4LWp-U

Optredens met Baruti (Hawaii): https://www.youtube.com/watch?v=3JROykz5heg & https://www.youtube.com/watch?v=r58uX1qOxqs

Stevie Klasson over Master Henry Gibson: https://www.youtube.com/watch?v=l3Q1pbTsMHU

 

 

 

 

Henry Gibson – of mogelijk: Henry L. Gibson –  is op 9 august 1942 in Chicago, Illinois, USA geboren, en daar ook opgegroeid. Over zijn achtergrond en over zijn jeugd is weinig bekend. Naar verluidt zou hij op school al voortdurend bezig zijn geweest met het slaan van ritmes op zijn bureau. Nadat hij in 1952, op tienjarige leeftijd, een stel bongo’s had gekregen, ontwikkelde hij een passie voor het spelen daarop – op straat, in bussen, in de wasserettes in zijn multi-etnische buurt, overal. Jams zorgden bij hem al snel voor een liefde voor Latijnse ritmes.

In 1958 begon zijn eerste tour door de USA, in de begeleidingsband van calypsozanger The Mighty Panther, a.k.a. Vernon Joseph Roberts, geboren op 24 november 1921 en gestorven in 2001), Calypso Carnival. De tour voerde langs clubs als Tradewinds en Yankee Clipper in Fort Lauderdale, Florida; Lake Tahoe, Nevada; Harrah’s Club in Las Vegas, Nevada; en de Barefoot Bar van Vacation Village in San Diego, California. In die laatste locatie (1404 Vacation Rd, San Diego, CA 92109) bleef hij een jaar hangen.

De Barefoot Bar was in 1962 van start was gegaan en het resort, dat meer op Hawaii lijkt dan Hawaii zelf, heeft nu de naam Paradise Point. Hij probeerde daar de dienstplicht te ontlopen, wat zou betekenen dat dit na augustus 1960 (de datum dat hij 18 jaar oud werd) moet zijn geweest. Naar verluidt zou hij daar ook getrouwd zijn, maar het is onbekend met wie, wanneer en wanneer dat weer ontbonden is.

Hij keerde vervolgens terug naar Chicago. In december 1966 maakte hij in de Universal Studios in Chicago zijn eerstbekende plaatopname: op Oscar Peterson’s album Soul Español. Zelf heeft hij dit over die sessie gezegd: “With my Afro-Cuban background I knew about phrases, I grew up challenging people, taking fours with people. I could make my fours sound like singing. Just say it before I play it. So Oscar played a line, and you know, he was one of the strongest pianists, he’d hit a note and it sounded like a hammer, his strength and power were so enormous. He’d break strings on a piano. But I repeated every phrase back, in time. He’d say, `Can you do it again?’ and I’d say, `If you can do it again, I can do it again.'”

In 1967 maakte hij deel uit van een band die in 1964 (opnieuw) in Chicago was geformeerd: Odell Brown & The Organ-izers. In januari 1967 en in oktober 1967 nam bij met deze band albums op (Mellow Yellow en Ducky).

In 1967 en 1968 maakte hij ook deel uit van Philip Cohran and the Artistic Heritage Ensemble, met wie hij een album opnam in juli 1967 (On The Beach) en drie in februari 1968 (The Spanish Suite, The Malcolm X Memorial, Armageddon). Phil (Kelan Philip) Cohran was een Amerikaanse trompettist en multi-instrumentalist in de jazz. Hij werd het meest bekend als trompettist in het Sun Ra Arkestra. In 1965 speelde hij een rol in de oprichting van de Association for the Advancement of Creative Musicians (AACM).

Eind jaren 60 sloot Gibson zich aan bij dominee Jesse Jackson en zijn Operation Push (People United to Save Humanity), dat in 1971 was gesplitst van  Operation Breadbasket, waarvan Jackson vanaf 1966 het hoofd van de afdeling in Chicago was geweest. Beide organisaties zetten zich in voor het verbeteren van de economische omstandigheden van zwarte gemeenschappen in de USA.  Gibson heeft daar het volgende over gezegd: “We’d play on the back of trucks at vote rallies,” Gibson remembers. “We wore blue jeans with shirts and white ties. We’d go in churches, and people would see that we were wearing jeans in God’s house, see us stack the reverend’s chairs to make room for the band, and there’d be hate in these people’s hearts, and we could feel that. I kept thinking of what Martin Luther King had just said in a speech. He established the practice of wearing blue jeans to refer to the working man, the common man, the regular laborer. That’s why we wore jeans.” Gibson heeft deel uitgemaakt van The Breadbasket Orchestra and Choir, met Ben Branch als muzikale leider, dat optrad bij benefietvoorstellingen voor Operation Push. In 1970 nam hij een album met deze band op: On The Case.

In 1969/1970 speelde hij op het album Everything Is Everything van Donny Hathaway, met daarop het nummer The Ghetto. In 1970 belandde hij, via The Impressions, in de begeleidingsband van Curtis Mayfield. Gibson koos ervoor om samen met Curtis Mayfield op pad te gaan en dit leidde tot zijn succes en nationale erkenning voor zijn artisticiteit op de bongo- en conga-drums.

Op 8 juli 1971 speelt hij in de band van Curtis Mayfield in Engeland (UK) voor een optreden bij BBC’s Top Of The Pops:

Op 21 januari 1972 speelt hij in de band van Curtis Mayfield in Nederland, in het Bussumse theater ’t Spant voor een optreden voor de AVRO (omroep):

Na het verschijnen van het album Superfly zou hij, volgens eigen zeggen, samen met Oscar Brown Jr. zijn gaan werken voor the Board of Education in Chicago, en op veel middelbare scholen hebben gespeeld.

Eind jaren 70 – vermoedelijk 1978 – vertrekt hij naar het eiland Oahu op Hawaii, om daar – naar eigen zeggen – 12 jaar te blijven. Hij neemt daar albums op met locale artiesten zoals Lemuria (van muzikant/producer Kirk Thompson), Nohelani Cypriano, Ira Nepus, Babadu, Phase 7 (luister op https://alohagotsoul.com/view/phase-7-so-good-to-be-in-love-ags-7007/), The Hi-Five, Mixplate, en Baruti, maar blijft ook actief met opnemen in USA. Over deze periode is bitter weinig bekend.

In 1986 en 1987 is hij met de band van Curtis Mayfield (die voor de gelegenheid Ice-9 is genaamd) op tour in Europa (Oostenrijk, Spanje, Schotland, Frankrijk, Duitsland, Nederland, Belgie, Zwitserland, Denemarken en Zweden) en Japan. Op een regenachtige zondag in 1986 – zo gaat het verhaal – treden ze op in het Hardrock Cafe in Stockholm, Zweden, waar Gibson de vrouw tegenkomt waar hij mee zal gaan trouwen en mee in Stockholm gaat wonen: Anne, een voormalig toneellerares, serveerster, masseuse, reisagent en schrijfster. Veel meer weten we niet over Anne, maar mogelijk is zij de op 8 augustus 1954 geboren Anne Kaarina Gibson.

Nadat hij in Stockholm was komen wonen, speelde hij daar percussie en drums met verschillende muzikanten en in verschillende bands, zoals Eric’s Bluesband (Ebb), Big Walker, Stevie Klasson, Zak Keith, Joyce Hurley. Hij was een zeer actieve en opvallende verschijning in Zweden.

Op 11 december 2002 treedt hij voor het laatst op, met Khaled Habib en Zak Keith, in het Lydmar Hotel in Stockholm. Een week later, op 18 december 2002 krijgt hij in Stockholm een hartaanval en overlijdt hij, op 60-jarige leeftijd. Hij wordt later begraven op het Westwood Memorial Park in Los Angeles.

 

“Master” Henry Gibson. Niet iedereen krijgt de titel ‘Master’ voor zijn naam. En niet iedereen wordt als vanzelfsprekend met die titel aangesproken. Henry Gibson wel.  Hij werd gewoon Master Henry Gibson. Waarom? Omdat hij gezien wordt als een master van de bongos en de congas.

Wie was – want hij is op 18 december 2002 op 60-jarige leeftijd overleden – Henry Gibson, de master percussionist? Zijn naam is onlosmakelijk verbonden aan Curtis Mayfield en zijn muziek. Hij maakte immers lang deel uit van zijn begeleidingsband. Maar de muziek van Curtis Mayfield zou heel anders zijn geweest zonder zijn inbreng. De percussie van Master Henry Gibson mag je met een gerust hard kenmerkend voor de muziek van Mayfield noemen. Luister alleen maar eens naar de intro’s van bekende nummers van Curtis Mayfield, zoals Superfly, Move On Up, of Pusherman. Maar ook op de vele andere nummers van Mayfield is zijn percussie niet alleen kenmerkend, maar ook toonaangevend. Daarnaast staat hij bekend als veelgevraagd sessiemuzikant. Hij zou, volgens eigen zeggen, op zo’n 1000 albums hebben meegespeeld, waarvan minstens 15 platinum albums. Er zijn dan ook claims dat hij de percussionist is met het grootste aantal plaatopnamen. Zelf gaf hij zich de titel “Billy the Kid of recording”. Later meer over zijn discografie.

Wat weten we van hem? Té weinig. Er is een Wikipedia-pagina, maar die is veel te summier, onvolledig, en doet hem onvoldoende recht. Er is verder wat versnipperde informatie te vinden, YouTube-filmpjes van optredens met Curtis Mayfield, hier en daar een enkele foto van hem, en dus is het tijd om te proberen die informatie bij elkaar te brengen. Ik sta meer dan open voor aanvullingen of verbeteringen.

Wat we wel weten staat in de volgende berichten.